साहित्य

मेरा मातापिता

फ्रेब्रवरी २४, २०११

-गुरु केदार बराल / अमेरिका यो धर्ती देखाइदिने र बुझाईदिने देवका देव मेरा मातापिता आदर मैले गरेर पुग्दैन मेरो कर्तव्य पुग्दैन सदा ।...

जीवन बराबर अभिनय

फ्रेब्रवरी २०, २०११

−अनुकुल प्रकाश भन्छन्…. जगत एक रङ्गमन्च जीवन बराबर अभिनय ऊ प……….र पहरासङ्ग ल्हाक्पा खेल्दै प्रीतमा मदमस्त लहरालाई हेरत !...

गुणस्तरीय वैज्ञानिक चाहिएको छ

फ्रेब्रवरी १८, २०११

डा. हरिकुमार श्रेष्ठ / पाटन, नेपाल मैले सुनेको छु मैले बुझेको छु अनि मैले सम्झेको पनि छु कि मेरा पुख्र्यौलीका पुख्र्यौलीहरुले विकास गरेका बोटबिरुवाहरु त निकै कमजोर थिए रे त्यसैले त सानातिना वातावरणीय हलचलले पनि निकै असर पार्ने...

मृत्यु

फ्रेब्रवरी ११, २०११

-दिलीप योन्जन / अस्टिन, अमेरिका मस्त जवानीमा सात समुन्द्रपारी कल्पनामा डुब्दै यातनामा जल्दै सम्झनामा रुँदै एकान्तमा भुल्दै रुन्चे हाँसो हाँसेर मान्छेहरूको भीडमा ज्यानको बाजि लगाएर युद्धको तयारीमा मेसिनगन पड्काएर नाङ्गो खुकुरीको भरमा बहादुर हुन्छौ………….? ...

तिमी आउनेछौ एक दिन

जनवरी ३०, २०११

-रञ्जुमार्ग मलाई थाहा छ, तिमी त्यो बादलभित्र लुकेर बसेका छौ, म निरास बनेको छैन तिमीलाई बादलले छोपेकोमा, म एकटक लगाएर तिम्रो आगमनको प्रतिक्षामा छु, तिमी पक्कै आउने छौ एकदिन...

हाइकु

जनवरी ३०, २०११

-तिलकराम आङदेङ्बे                १. तिमी आशा हौ,                    न उँधो न उँभो छ                   भीरको चिँदो  +++++++++++++                २. फक्रेको फूल                   बिहानीको लाली घाम                   इत्रियो मन...

हाम्रो मिलन

जनवरी २३, २०११

-मोहन पौड्याल जब हाम्रो मिलन भयो भञ्ज्याङको चौतारीमा अश्रु फूल बर्षाईरहिन् नयनबाट पछ्यौरीमा  +++++++++++++++++++++ गुलाबी ती ओठहरू घरी-घरी चुसिरन्थिन् कुन्नि किन नयनहरू यसै यसै झुकाईदिन्थिन्...

साततले

जनवरी १०, २०११

● कपिल अधिकारी / ताइपे, ताइवान हात, गाला, कन्चटमा कालो पोतिएर नमो बागे भन्दै कालो पाटी बोकेर नमुना झर्दा उकालो लाग्दा चारै तिर दगुर्दा देखिन्थ्यो सात तले पहारिलो घामले नुहाएर थुम्कोमा गजक्क फुलेर बसेको दङ्ग पर्थ्यो गर्ब...

जनवरी २, २०११

● लेखनाथ काफ्ले / ताइपेइ, ताइवान   आदिम काल देखी आफ्नै लागि भौतारिरहेको समाज भित्रको एउटा छुट्टै समाज हुँ म एक म हुँ म मान्छे हुँ । ...

दोष

डिसेम्बर २९, २०१०

-थापा राजबरसिंह / क्यानडा आँसु पुछ्न सक्ने भए हाँसो पनि दिन्थें होला गुम्सिएका तिम्रा सबै पिडा मैले लिन्थें होला मुठ्ठी पारी तड्पी तड्पी एक्लै किन रुन्थें होला चोट व्यथा पिडा सबै उधारोमै किन्थें होला...

1 27 28 29 30 31 70