सकारात्मक सोचको बिकास गरे कसो होला ?
–गिता थापा, ईजरायल
केही वर्षदेखि यता म आफ्नु नेपाल बाहिर छु । किनकी नेपालमा हामीले गरेको अबिबेकपूर्ण कार्यले हामी सबै नचादा नचाहदै पनि बाहिरनु परेको छ। त्यो हामी सबै नेपाली को दुखद्पूर्ण पिडा हो । के गर्ने एउटा को कुरा अर्कोले नमान्ने । सबैलाई ठुलो मात्रै हुन मन लाग्ने । तर हामीले गर्ने जिम्मावारी चाहिँ हामी आँफैलाई नै थाह नहुने । यो नै हामी सबै नेपालीको शायद कमजोरी होला। तर जे होश हामीले चाहेमा हामी सबै जना सहि सोचका बन्न सक्छौ । हुनत म कुनै संघ सस्थाको कार्यकारी भार समालेकि मानिसपनि होइन । त्यसमा मलाई त्यति राम्रो ज्ञानपनि छैन । मलाई के लाग्छ भने गरिबिका रेखामुनी रहेका हामी नेपालीको पहिलो काम भनेको आफनु गारिबि हटाउनु नै हो। अनी त्यसपछि सहि सोचले आफुलाई चिन्नु र आफुलाई सबैलाई काम लाग्ने एउटा असल ब्यक्ती बनाउनु नै हो कि ?
मैले गर्न खोजेको कुरा के भने हामी सबैलाई नेपालको औधी माया छ। त्यसैकारणले म लगायत हामी धेरैले नेपालप्लस हेर्छौं । नेपालप्लस राम्रो छ र राम्रो पनि लाग्छ । नेपालप्लसले हामीलाई आफ्नु दुखेसो पोख्ने एउटा ठाउँ दिएको छ। म सधैं जसो बिहान उठेर सरसर्ती नेपालप्लस हेर्छु । आफ्नो ठाउँमा सायद उ ठीक छ । र हामीपनि हाम्रो ठाउमा सब ठीक हौंला । तर एउटा बिहान मैले नेपालप्लुस हेर्दा प्रकाश दहालको बारेमा लेखेको देखें । के न होला भनेको त जाड खाएको कुरा पो । त्यो पढेपछि सरसर्ती कमेन्टहरुलाई नियालें । साह्रै दुख लाग्यो । किनकि त्यहाँ त एउटा प्रकाश पो दोषी छ । तर हामीले त उसका सारा साखा सन्तालनको वारेमा नै बखान गरेका छौ । वास्तबमा त न प्रकाश वालक छ । न अबुझ । त्यहाँसम्म एउटा छोरालाई उभ्याउन एउटी आमाको ठुलो त्याग र देन हुन्छ । सोचौ त, यो खबरले आमालाई कती दुख लाग्यो होला । के हाम्रो चाहना यहि हो ? कसैको मुटु दुखाउने कुरा गरेर के हामी महान भयौं ? अवश्यै हुँदैनौं ।
हाम्रो गलत सोचले झन झन हाम्रो नेपालको संरचना बिग्रिदो अवस्थामा पुगेको छ। तर हाम्रो सोच्ले भने कुनै नौलो फड्का मारेको छैन। कुरा काट्ने हा हो मा मात्रै हाम्रो हाम्रो बढि ध्यान जाने गर्छ । त्यो रोग्ले हामी ग्रस्त छौ। केही भयो की टायर बाल्छौं ।चक्काजाम गर्छौं । अनि नचाहिँदा गाली गलौज गर्छौं । यसो गरेर के हामी सहि बाटोमा हिँडेको ठहरिन्छ त ? नियममा हिँडेको मानिन्छ त ? सोचौ त ? अनी यस्तै पाराले हाम्रो नेपाल ले कहिले शान्तिको सास फेर्छ त ?
हामी बुद्द जन्मेको सुन्यौं भने घरको तल्चा लगाएर कुरा नै नबुझीकन एक मुठी चामलको पोको बोकेर पूजा गर्न हिड्छौ ।हामीले मागेको कुरा पुरा गरी देउ भगवान भन्दै। तर एउटा मान्छे भोकले मरिरहेको छ भने उसलाई केहि खानेकुरा दिनु साटो गाली गर्छौं। काम गर्नु पर्छ, कुन पाप गरेको थियो अनि यस्तो भयो भन्दै । लौ हामी आँफै भनौ त के यो राम्रो कुरा हो ? त्यसैले यस्ता कुरामा तपाई हामी सबैले अवश्यै सोच्नुपर्छ । बिभिन्न कुरामा नियमपनि बनाउनुपर्छ । तपाईं हामी त्यो नियममा हिंड्नुपनि पर्छ। तपाईं हामी नियम र कानुन खोज्छौ तर आँफै हिड्दैनौ भने के काम त्यो भालुलाई पुराण जस्तो ।
प्रकाश दहालले मानौं रक्सी खाए । त्यो खबर छापियो । तर त्यो गाली गर्नको लागि होइन कि सहि सहि निर्णय निकालनको लागि छापिएको हो । रक्सी त खाने चिज हो खाए । तर त्यसको आफनै आफ्नै दायरामा बसेर खाने नियम भने हुनुपर्छ। जन्मसिद्द पाएको हक र अधिकार त्यो हामी सबैले खुल्लासगले गर्न पाउनु पर्छ । तर नियम र कानुनको दायरामा बसेर बसेर। यो सानुले गर्ने काम हो ठुलोले गर्यो भन्ने होइन । जायज काम र कुरा त सडकमा बस्ने देखि महलमा बस्ने सम्मले समानरुपले गर्न पाउनु पर्छ । यदि गर्न नहुने काम हो भने कसैलेपनि गर्न पाउनु हुँदैन ? किनभने कानुनमा कोहिपनि तल र माथि भेद हुँदैन । तल र माथि त तपाईं हाम्रो सोच्ने तरिकाको उपज हो ।
हामी नेपाली आधा जसो त बाहिर नै छौ । त्यसैले हाम्रो सहि सोचाइको आशा गर्दै छ नेपालले । हुन त बन्दुकको नशा लागेको एउटा मान्छेले कलमको भाषा बुझ्दैन । किनकी उसको दिमाखमा अरुलाई दुखाउदा मात्रै आनन्द लाग्ने बानी परेको हुन्छ। तर हामी जो कलमको भाषा बुझ्छौं हामीबाटै सुरु गरौ कि एउटालाई चोट लाग्दा हामीलाई दुखोश । हामी आफु प्रतिनै इमान्दारी बनौ । त्यो हाम्रो इमान्दारी देखेर अर्कोलेपनि सिकोस ।
हुन त मलाई लेख्न यो तपाईंहरुको कुराले सिकायो । तपाईंहरुलाई धेरै माया र धन्याबादपनि । मेरो कुराले तपाईंहरुलाई के सिकाउछ वा सिकाउन्न त्यो तपाईंहरुको सोच्ने तरिका हो । तर जसलाईपनि एक अर्काको सहि सुझाव भने चाहिन्छ। मलाई के लाग्छ भने हामी सबै मिलौ । सहि सोचको विकास गरौं । अरुले गरेको प्रगतिमा रमाउने बानी बसालौ । एउटा सुध्रनु भनेको हामी सबै सुध्रनु हो भन्ने कुराको सोच बनाउ निसुवार्थ सेबा र बोल्ने बानी बसालौ। उरुको देशको सुख केबल काम गर्न सकुन्जेल मात्रै हो। कुनै कारणवश अकालमै मरियो भने कपडामा पोको पारेर नेपाल पठाइदिन्छन् । त्यसैले हामीले देश्लाई केहि गर्न नसके पनि गर्नेलाई माया र ईज्जतका साथै आदर गरौं । एउटाले गरेको गल्तिको सजया सजाय पुस्तालाई नदिउँ । तपाईं हामी मिले यहाँ सबै कुरा हुन्छ । तर पहिला हामी सबैले आफुलाई सहि सोचको योग्य बनाउनु जरुरी छ । होइन र ?
(यहाँ ब्यक्त बिचार लेखकका नीजी हुन्। नेपालप्लस सहमत वा असमत हुनुपर्छ यहाँ ब्यक्त बिचारसँग भन्ने जरुरी छैन-नेपालप्लस) ।
