मुक्ति खोज्दै मुक्तिनाथ
-अनिल रुपाखेती / मुक्तिनाथ बाट फर्केर
निक्कै भयो, शहरिया जिवन र कार्यालयको कामको बोझबाट यस्सो बिश्राम लिन हिमाली द्रिष्यको काखैमा लट्पेटिएको मुक्तिनाथ पुगेको । शहरिया उकुशमुकुश र कामको बोझले थलिँदा त्यसबाट मुक्ति खोज्न कहाँ जाने ? लागियो मुक्तिनाथको यात्रामा । त्यहाँ जाँदा भोगेका मेरा अनुभव त यस अघिनै चाखि सक्नु भएको छ । यसपटक भने बाँकि रहेका केहि तस्बिरहरु हेर्नुस् है त ?
जोमसोमबाट उकालो लागेपछि डाँडा पाखा यसैगरि नांगा हुन थाल्छन् ।
यो चाहिँ जोमसोम बजार ।
हो साँच्चै हरियाली देख्न कठिन हुन्छ । हरियाली भनेको यस्तै कहिँ कहिँ त्योपनि मुस्किलले मात्रै देखिन्छ ।
झारकोट पारी देखिने वालुवाको ढिस्को । हावा यति बहन्छ कि यस्ता वालुवाका ढिस्कै ढिस्का देखिन्छन् ।
जिपमा जाने कि हिँडेर ? आफ्नो इच्छा । दुबै बिकल्प छन् ।
स्थानियहरु झोबो भन्ने रहेछन् । पहाडी यातायातको अर्को साधनको यसैगरि लस्कर देख्न पाइन्छ ।
मार्फाको स्याउ र हुस्कीको निक्कै चर्चा हुने गर्छ । यहि बजार यस्सो राम्ररि हेर्दै थिएँ म । असाध्यै रमणिय रहेछ ।
डाँडा पाखा नांगा छन् तर दाउराका राश भने हेर्नुस् त ! यतातिर बचे खुचेका रुख काटेर आगो ताप्न यसैगरि दाउरा जम्मा गरिन्छ ।
त्यसै पाइन्छ मुक्ति ? मुक्तिनाथको मन्दिरमा पूजा गर्न लाने पूजा सामाग्रि र त्यहाँका स्थानिय हस्तकलाका सामानको सानो बजार ।
यहि हो मुक्तिनाथको मन्दिर ।
-अनिलका अघिल्ला रचनापनि हेर्नुस–
लेक होइन देश लागेर हुम्लामा रोएको त्यो दिन
