बिल बढाउँदै राहत बाँड्दै

हामी मकवानपुर जिल्लाको मनहरी बजार पुग्दा केही मानिसहरुको चहलपहल बढीसकेको थियो । राहत पाईन्छ कि भनेर पहाडी भेगबाट चेपाङहरु तल झरिसकेका थिए । चेपाङहरुलाई राहत दिन भनेर हामी योगेश अधिकारी, देवेन्द्र कुमार श्रेष्ठ र म त्यता लाग्यौं । मनहरीको सुबेदी किराना पसल एण्ड खाद्द भन्डारमा गएर हामीले चामल, नुन, तेल किन्यौं । उनैले ट्र्याक्टर खोजिदिए, त्यो सामान डाँडाको काखसम्म पुर्याठउन । बिल माग्यौं । साहुजीले यस्सो वरीपरी आँखा डुलाए । फेरी बिल बनाउन भन्यौं । त्यसपछी सोधे ‘कतिको बिल बनाइदिउँ ?’ ‘कस्तो कतिको ? कतिको चाहिन्छ ?’

जती तिरेको हो त्यतिको । थोरैको सामान किनेर धेरैको बिल बनाउने, सस्तो चामल किनेर महगो बिल बानाउनेपनी गर्नुहुन्छ ?

उनी अली अनौठो मानेजसरी हाँसे ।

हामीले भन्यौं ‘साहुजी, हामी स्वच्छ मनले राहत दिन आएको । पीडितहरुले खान पाउन भनेर । तिम्रा पिडामा हामी मात्रै होइन हामीलाई सहयोग गर्ने र हाम्रो सुरक्षा र सहजताकालागि कामना गर्ने, चिन्तित बन्ने बिदेशका बिदेशीको समर्थन पनि छ भनेर देखाउन खोजेको हो । असल कर्मले गर्न खोजेको हो । यस्तो बेलापनी ठगेर खाने, कमाउने हाम्रो मन छैन, गर्दैनौं त्यस्तो ।

साहुजी आश्चर्यमा परेछन । भने ‘ यो त अनौठोनै भयो । यसरी बिल नसच्याइ जती परेको हो त्यतीकै बिल बनाउने त तपाईंहरु र एन आरएनले मात्रै हो । बाँकी सबैले बढाएर बिल बनाउन लगाए ।’