मेरो परिचय
-कृष्ण मणी अधिकारि / बेल्जियम
म यो धर्ती को कोखमा हिँडिरहेछु
आसै आसाको भकारीलाई अँगालेर
मानिसै मानिसको भिड मा आफुलाई अमर सम्झिएर
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
म गन्तब्य बिनाको गोरेटोमा हिँडिरहेछु
सायद कोही इष्ट को ईशाराले बोलाएर
आफ्नै आफ्ना को बिचमा नजानिधो काँडा बनेर
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
म नाम बिनाको परिचय दिदै हिँडिरहेछु
सायद आँफैले आँफैलाई नचिनेर
मनुष्यै मनुष्य को बिचमा कसैले आफुलाई औंल्याएर
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
म समय लाई कुल्चिएर हिँडिरहेको छु
उर्फ त्यो सत्यलाई बिर्सिएर
काँडा बिनाको फुल पनि कतै फक्क्रिन्छ कि भनेर
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
म विलासिताको भुमरिमा घचेटिएको छु
काल्पनिक चरम खुशी ले धकेलिदिएर
सायद जीवनको अन्त्यलाई बिर्सिएर
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
म त्यो डर लाई टाढा भगाई रहेछु
कतै विपनी सपनी पो हुन्छकी भनेर
कतै एकान्त मा रुन पर्छ कि भनेर
कतै एकान्त मा रुन पर्छ कि भनेर !




