बाँच्नुको अर्थ
–लक्ष्मी सापकोटा, बेलायत
जिन्दगीको सँघार त तर्नु नै थियो
जसरी भएपनि जीवन जिउनु नै थियो
बाध्यता र विवशताका पर्खाल ठूलो थिए
तै पनि कसैको लागि बाँच्नु नै थियो ।
आशाको त्यान्द्रो समातेर होस्
निरशाको बादलमा पुरिएर भएपनि
कुहिरोमा रुमलिएको कागसरी
अस्तब्यस्त शहरमा हराएर भएपनि
कसैको लागि बाँच्नु नै थियो ।
बालुवाको तातोले मुटु पोले पनि
‘लू‘ लागेर छातीमा दर्द बल्झिएर
मरुभुमिमा तिर्खाएको जीवनसरी
जिन्दगीका त्रिष्णाहरु तिर्खाएर जिए पनि
आखिर कसैको लागि बाँच्नु नै थियो ।
अरुको लागि बाँच्दा बाँच्दै
आफ्ना इच्छा आकांक्षा भोली भनेर साँच्दै
मनमा मुर्झाएका कोपिलाहरु फुल्न नपाउँदै
शीतलहरमा परि मुन्टो निमोठिए पनि
फेरी कसैको लागि बाँच्नु नै थियो ।
कारण के हो भने
तिनिहरुसँग मेरो मनको नाता छ
पवित्र आत्माले साँचेको माया छ
अनि मानब भएको नाताले
पूरा गर्नै पर्ने मेरो आफ्नै कर्तब्य छ ।
