गजल
-नेपोलियन मरहट्टा
गाँस,बास र अलिकती कपास देउ जवानीलाई,
जिउँदो लाश नबनाउ, सास देउ जवानीलाई ।
सधैं चोली भित्र कती बाँधी राख्छौ ? खुम्च्याएर,
कहिलेकाहीँ चोली खोली, आकश देउ जवानीलाई ।
अन्धकार भित्र धेरै तड्पिएर बस्नु हुन्न,
हिउँदको घाम तापी प्रकाश देउ जवानीलाई ।
हरियाली आउन फेरी अर्को ऋतु कुर्नु पर्छ,
अहिले नै बिचार गरी, मधुमास देउ जवानीलाई ।
भोली कहिल्यै आउँदैन,भोली भोली नभन है ?
तिर्खा मेटी थोरै आज मिठास देउ जवानीलाई ।
लोभ गर्दा गर्दै फेरी, भित्र भित्रै खिया लाग्ला ?
बाँध फुट्ला कोशीको झैं ? निकास देउ जवानीलाई ।
