गजल
-नेपोलियन मरहट्टा-
गास,बास र अलिकती कपास देउ देशलाई,
अहिल्यै लाश नबनाउ, सास देउ देशलाई ।
राजनीतिको चोली भित्र कती बाँध्छौ खुम्च्याएर ?
कहिले काही चोली खोली,आकाश देउ देशलाई ।
अन्धकार भित्र धेरै तड्पिएर बस्नु हुन्न,
बिकासको घाम तापी प्रकाश देउ देशलाई ।
हरियाली आउन फेरी अर्को ऋतु कुर्नु पर्छ,
अहिले नै बिचार गरी,मधुमास देउ देशलाई ।
भोली कहिल्यै आउँदैन,भोली-भोली नभन है ?
तिर्खा मेटी थोरै आज मिठास देउ देशलाई ।
फेरी बाढि आउन सक्छ, कोशीको झैँ छताछुल्ल,
अलिकती भएपनि निकास देउ देशलाई ।
