कविता : नेपालीनै कहाँ रहुँला ?
देशको भूगोल भाग लाए
माटो हाम्रो कहिँ जान्न
राष्ट्रियता नै गुम भए
नेपालीको जातै रहन्न
०००००००००००००
राष्ट्रियता रहेसम्म
ढिंडो गुन्द्रुक सधैं खाउँला
राष्ट्रियतानै गयो भने
नेपालीनै कहाँ रहुँला
०००००००००००००
एकथरी लागेका छन्
त्यसैलाई नामेट पार्न
राष्ट्रलाईनै जुवा हान्दै
नेपालीको जातै मेट्न
०००००००००००००
काम गर्ने ह्याउ छैन
जुवामा पो हान्ने अरे
जनतालाई झुक्याएर
देशै बेचि खाने अरे
०००००००००००००
सुरुङपनि खने तिनले
भ्वाङ पारे डाँडा पाखा
लुटिएको हाम्रो भूमी
फिर्ता लिन्छौं नदी नाला
०००००००००००००
तर रैछन् ति त सबै
देखाउने किर्तिम दाँत
हेर्दा हेर्दै हन्न थाले
धर्तिलाई लातका लात
०००००००००००००
जनतालाई देखाउन
गाली गर्ने तथानाम
तिनैसित भक्ति गाउने
तिनको रैछ भित्रि काम
०००००००००००००
आफ्नो जमिन फिर्ता लिन
जनमत संग्रह गर्ने अरे
सुरुङ युद्द भन्नेहरुको
योजना त अर्कै छ रे
०००००००००००००
बाहिर बोल्ने एउटा कुरा
भित्रै भित्रै उतै मिल्ने
गाली गरे झैं गरि
योजनाचाहिँ उतै बन्ने
(पाठकहरु, यो कविता वा गित जे भनेपनि म आफैंले लेखेको हो । म साहित्यकार, गितकार केहि होइन । यस्सो लहड चलेर कोरेको हुँ । सुझाव, सहमती, असहमती सबै हार्दिकतापूर्वक स्विकार्ने छु-ददि सापकोटा)
