गजल
● प्रदीप सुबेदी / दुबई
तिमीले लेखेका पत्रका खातहरुले जिस्काइरहेछन प्रदेशमा
निद्रै नलाग्ने एक्ला रातहरुले जिस्काइरहेछन प्रदेशमा ।
००००००००००००००००००००००
रहर थिएन गाउँघर छाड्ने मन थिएन हर पल रुने
तिम्रै तस्बिर सँग गर्ने बातहरुले जिस्काइरहेछन प्रदेशमा ।
००००००००००००००००००००००
आफ्नै गोठमा गोबर सोहोर्दा नाक गन्हाउँछ भन्ने मलाई
गिट्टी मोल्दै बेल्चा हान्ने हातहरुले जिस्काइरहेछन प्रदेशमा ।
००००००००००००००००००००००
बिदेश पसी पैसा कमाइ झोलाभरी ल्याउँला भन्दै
मैले पिएका सपनाहरुको मातहरुले जिस्काइरहेछन प्रदेशमा ।
००००००००००००००००००००००
आमाले पस्केर दिएको दुध र भात मिठो नमान्ने जिब्रोलाई
प्लास्टिकमा पोको पारेको भातहरुले जिस्काइरहेछन प्रदेशमा ।
