“ह्याप्पी भ्यालेन्टाइन डे”
म गाउँमा हुँदा
सानै थिएँ
र स्कुलमा पढ्थें
त्यतिबेला
बुथुरी ले भन्थी
तिमी कत्ती जाती छौ है ?
सपनामा देख्छु तिमीलाई
जून जस्तै राम्री थी उ
मलाई फूल दिन्थी
झरिलो गुलाबको
र भन्थी-
तिम्रो मायाँ लागिरहन्छ मलाई
गाउँ छोडेर
मझौला शहर पसें
शायद म
अलिक जवान भएँ
र नै त
कलेज पढ्ने भएँ
त्यतिबेला
अङ्ग्रेजी सायरी लेखिएको
ग्रिटिङ्स कार्ड पठाएर
शिखा ले लेखी-
भ्यालेन्टाइन डे को दिन
तिमी सँग म
डेटिङ गर्न चाहन्छु
तिम्रो मुटु सँग मुटु साट्न चाहन्छु
अहिले म
वयस्क छु
झन् जवान छु
र शहर भन्दा पनि
अझ ठुलो
महा शहरमा छु
र यतिबेला
अर्धनग्न आभूषणमा
वर्थ डे पोज भन्दा
अलिक माथिल्लो
थोरै मात्र बिकसित
लघुवष्त्रमा
धडक्क धड्किदै
मेरो सम्मुखमै
रोजमेरी आउँछे
र झ्वाम्मै अङगालिन्छे
म निस्सासिएको हेक्कै नराखी
प्लास्टिक निर्मित मुटु
मेरो हातमा थमाउँछे
र भन्छे-
ह्याप्पी भ्यालेन्टाइन डे माइ स्वीट हार्ट
थाकेको मेरो मथिङ्गलले
ब्रम्हाण्ड परिक्रमा गर्छ
प्रेम प्रदर्शनको
यो शैली
माया गराइको
यो ढङ्ग
समय घर्कीरहेको छ
माया गर्नु र त्याग्नु
ओठमा च्यापेको
खैनी जस्तै
जीवन साथी फेर्नु
चप्पल फेर्नु जत्तिकै
उरालेर
परिवर्तनको नारा
अलापेर
आधुनिकताको राग
कहिल्यै नथक्नुको पराकाष्ठा
अहिले-
प्रेम फूल्दैन
रोधी र हाक्पारेमा
सँस्कृति बोल्दैन
मारुनी र सोरठीमा
यतिबेला-
थुप्रै सुनिताहरु
स्वीटी बनेर
थुप्रै चन्द्रमायाहरु
चाँदनी बनेर
अनि-
कयौं गाउँका माने हरु
माइकल को उपमा भिरेर
शहर पसेको बेला छ
म छोडिएको छु
जमाना सँग
म पिछडिएको छु
समय सँग
मैले नपचाएको
आयतित शब्दावली
मैले नरुचाएको
प्रायोजित वाक्यांश
हुन सक्छ
आफु सँग
‘गर्ल फ्रेण्ड‘ नहुनुको
जबर्जस्त आदर्श
यद्दपी
सलाम त्यो प्रेम पूजारीलाई
युद्दका बिरुद्द
प्रेम र शान्तिका खातिर
बलिदानी बन्ने
सेन्ट भ्यालेन्टाइन लाई
र त्यही एउटा
ओजिलो सम्झनामा
समस्त नव जोडी हरुलाई
‘ह्याप्पी भ्यालेन्टाइन डे । ‘
तिवारी भञ्ज्याङग-४, भोजपुर
हाल : भिक्टोरिया (सिसेल्स) ।
