एउटा साझा प्रश्न तिमीलाई

–गणेश खड्का ” प्रतिक्षा “ 

तिमी सँग हात छ- कलम छ

अब इतिहास लेख

तिमी सँग खुट्टा छ- बाटो छ

सहि ठाउँमा टेक

तिमी सँग आँखा छ-दृष्य छ

नाङ्गो आँखाले सत्य देख

किनकी-

कालो चश्मा पहिरिएर

तिमीले थुप्रै सेता दृश्य हरु

कालो देख्यौ

कालो त झन्

कालै हुन्छ

कालोमा मिल्दा

जङगलमा थियौ-

बाघ थियौ

अब सहरमा छौ-

साँढे नबन

जीजीबिषा हराएका मान्छेहरु

बौरिएर यहाँ

तिम्रो भरोषामा

जीवन खोज्दै छन्

निरिह मनहरु

सच्चा भूमिपुत्रहरु

बस्ती-बस्ती बाट

खबरदारी गर्दैछन्

तिमीले आफ्नोपन त्याग्दै छौ

खबरदार, त्यसो नगर

किनकी-

आफ्नो भन्नु आफ्नै हुन्छ

तर तिमीले

भुल्यौ, भुल्यौ, भुल्यौ

राष्टियता भुल्यौ

संस्कृति भुल्यौ

आफ्नोपन भुल्यौ

कहाँ फ्याँक्यौ

दौरा सुरुवाल ?

टाई- सुटमा धडिएर

सतही खाएको

सपथ-कसम

वरदान होइन

श्राप बन्ला

अभिषाप बन्ला

तिम्रो युद्धको लक्ष-

लुगा फेर्नु हो भने

तिम्रो क्रान्तिको अभिष्ठ-

संस्कृति मास्नु हो भने

तिम्रो आमूल परिवर्तनको नमुना-

राष्टिय पोशाक त्याग्नु हो भने

याद राख-

तिम्रा सबै क्रान्तिहरु-

भ्रान्ति हुने छन्

राष्ट्रको सर्वोच्चतामा

राष्टिय पोशाकको महत्व

तिमीलाई अवगत हुनु पर्ने हो

हेर,-

आफ्नो हैसियत भुल्नेले

एकदिन-

आफ्नो घर भुल्ने छ

आफ्नो संस्कृति भुल्नेले

एकदिन-

आफ्नो देश भुल्ने छ

आफ्नो परम्परा भुल्नेले

एकदिन-

आफ्नी आमा पनि भुल्ने छ

र एकदिन-

भुल्ने छ आफैंलाई पनि

एउटा साझा प्रश्न तिमीलाई

किन भुल्न खोज्दै छौ तिमि यी सब ???

तिवारी भञ्ज्याङग -४ भोजपुर

हाल : भिक्टोरिया ( सिसेल्स ) ।