गजल
● डा हरिकुमार श्रेष्ठ
आशैआशमा पर्खी बस्दा खडेरीको खोला भएँ
स्वार्थी तिम्रो सोचाइले बेबारिसे झोला भएँ ।
०००००००००००००००००००००००
रङ्गीचङ्गी सोच्थेँ जीवन अनायासै के पो भयो
तिम्रै सुख पूरा गर्न फागुपुर्णेको लोला भएँ ।
०००००००००००००००००००००००
जति दिन बित्दै जान्छ आँशु बग्दै खाटा बन्छ
छैन शान्ति यो दीलमा रानो विहीन गोला भएँ ।
