गजल
● नेत्र प्रसाद काफ्ले ‘रोशन’
आफ्नो देश सानो रैछ परीश्रम गर्ने ठाउँ पाइएन
मरुभुमीलाइ शहर बनायौ तर बस्ने गाउँ पाइएन
००००००००००००००००००००००००
दुख्छ छाती झर्छ आँसु सम्झीएर आफ्नो गाउँ
जती कोशीस गरे पनी पारी पुग्ने नाउँ पाइएन
००००००००००००००००००००००००
टन्टलापुर घाम उस्तै धुलो उड्छ कुहीरो सरी
जती मेहेनत गरे पनी परीश्रमको भाउ पाइएन
००००००००००००००००००००००००
प्रकृतीले सींगारेको देश आफ्नो स्वर्ग झै छ
नेता जती भएपनी निती भाको माउ पाइएन
००००००००००००००००००००००००
लोभी पापी स्वार्थी जती हाम्रै देशमा जन्मीएछन
घर परीवार चलाएनी देशको साझा बाउ पाइएन
