गजल

-प्रकाश सापकोटा

छातिभित्र बेदनाको खिल गढेको छ

हृदयको कुना-कुना जम्मै डढेको छ

सयौं खिल्ली भरोसाका सिग्रेट पिलाएथ्यौ

नतीजा यो जिन्दगीमा धम्की बढेको छ

आशाहरु पोको पारी जब बाटो लाग्यौ

मतिरको निराशाले चुली चढेको छ

कस्तो थिएँ कस्तो भएँ उसैलाई सोध

छेवै आई जस्ले मेरो व्यथा पढेको छ

तिमीलाई त्यसै पनि गन्हाएको मान्छे

अहिले त मन-मुटु पनि सढेको छ