गजल
कतै पनि नमिलेको भारी भो गणतन्त्र,
त्यही भारी बोक्ने अवतारी भो गणतन्त्र ।
हतियार उठाउनेलाई फूलमाला लाइदिँदा,
देशद्रोही शितल बस्ने छहारि भो गणतन्त्र ।
बिनाश काले बिपरित बुद्धी, देश डुब्दै गयो,
ज्यानमारा, तस्करी र ब्यापारी भो गणतन्त्र ।
नेता जती अत्याचारी, जन्ता पनि धुन्धुकारी,
न क्यै खायो, न क्यै लायो भिखारी भो गणतन्त्र ।
ताली बजा,ढोल बजा,दसैं मना सिँहदरबार ,
देश नाँगै नचाउने मदारी भो गणतन्त्र ।
अत्याचार,बलत्कार जे मन लाग्छ गरे हुन्छ,
नारीलाई पुरुष, पुरुषलाई नारी भो गणतन्त्र ।
