कविता : तिम्री प्यारी छोरी

● सन्तोष न्यौपाने / बेल्जियम

वैशले उन्मुत्त भएकि,

भर्खरै १७, १८ टेक्दै गरेकि,

अगं प्रत्यगंमा यौवन भरिएकि,

तिम्री प्यारी छोरीको नत्था तोडिएको छ,

वैश तोडिएको छ ।।

००००००००००००००००

युरोपेलि हावापानिले,

तिम्री छोरीलाई गालेको छ,

ति रसिला ओठहरुमा अझै रस भरेको छ,

वैशालु उमेरलाई अझै वैशको उर्जा थपेको छ ,

तर पनि,

तिम्री प्यारी छोरीको तत्था तोडिएको छ,

कुमारित्व तोडिएको छ ।।

००००००००००००००००

ति रसिला ओठहरुमा कसैले चुम्बन गरिसकेको छ ,

सगरमाथाका उचाइहरुमा कसैले टेकिसकेको छ,

सागरको गहिराइमा डुब्दै,

मस्त आन्नद लिइसकेको छ,

तिम्रो प्यारि छोरिको नत्था तोडिएको छ,

तिम्रो नाकको उचाइ घटेको छ ।।

००००००००००००००००

तिमीले समयलाई चिन्न सकेनौ,

युरोपेली हावापानिलाई बुझन सकेनौ,

किनकि,

यो विषात्त हावाले,

तिम्री प्यारि छोरीलाई गालिसकेको छ,

१७ वर्षकै उमेरमा नत्था तोडिदिइसकेको छ,

वैश तोडिदिइसकेको छ ।।

००००००००००००००००

तर पनि,

चिन्ता तिमीले लिनु पदैन,

यहा धेरै कुमारि छोरीहरुको,

यो हावाले नत्था तोडिदिइसकेको छ,

वैश तोडिदिइसकेको छ ।।

००००००००००००००००

बरु,

तिम्रा फुस्रा आडम्बर माथि,

तगारो लागेको छ,

छोरीको कुमारित्व संगै,

तिम्रो नाक तोडिदिइसकेको छ ।।