उनको समय आइरहेछ ……

• रन्जुमार्ग / अमेरिका

हरेक कुराको समय आउनुपर्दो रहेछ र त्यो पर्खनु  पनि  पर्दो रहेछ । एउटा  एस्ट्रोनट  बन्ने सपना बोकेर हुर्किएकी एक बालिका, समयले  बिस्तारै राजनीति  तर्फ़  झुकाउ  बढाईदियो । उनि  यही  बाटोमा  अघि बढ रहिन् । निरन्तर अघि बढीरहिन् । कहिल्लै  आफ्नो  पाइलाहरु  पछाडी  सारिनन । ती अद्म्म्य  आँट र  विश्वास  भएकी  नारि हुन् हिलारी रोदम  किल्टन ।

केही समय अगाडी उनले भनेकी थिइन् ‘महिलाहरुको इतिहाँस भनेको  मौनताको  इतिहाँस हो । ‘यो  सत्य  हो, महिलाहरु आफुले  जानेको  कुरा, बुझेको  कुरा अनि  भोगेको  कुरा  चाहेर  पनि  भन्न  सक्दैनन्  या  भन्न  रुचाउदैनन । उनीहरु  बरु  थिचोमिचो  सहेर  बस्न  मन्जुर  हुन्छन  तर  आफ्नु हक र  अधिकारको  लागि  आवाज  उठाउन  त्यति  अग्रसर हुदैनन् ।  महिलाहरु सोच्दछन  मैले यो बोलेर  के  हुञ्छ  र  ? या मैले यो गरेर के हुञ्छ र ? त्यसैको परिणाम  युगौ  देखि उनीहरु  मौनतामा  बाँचीरहेका छन्  । हो उनि  त्यहि  मौनतालाई  चिर्न  अनि  महिलाहरुको   नयाँ इतिहाँस रच्नमैदानमा  उभिन  फेरी  जमर्को गरिरहेकी छिन् ।

सन् २००८ मा हिलारी अमेरिकाको राष्ट्रपतिय निर्वाचनमा उठ्दा संसारले उनलाई  नजिकबाट हेरिरहेको थियो । ती  हेराईहरु  मध्य मपनि एक पात्र थिएँ । मपनि  उनको बिजयको लागि  हरेक दिन कामना गर्द्थिए । जब उनी बराक  ओबामासंग  पराजित भईन । त्यो हारेको दिन म पनि एकान्तमा बसेर धेरै बेर सोचिरहें ।

मैले आफैले आफैलाई धेरै पल्ट सोधिरहें -आखिर किन ऊनी सक्ष्यम हुदाहुदै पनि हार्नु परयो  ? आखिर  किन ? किन ? किन ? अनि फेरी सोचें हरेक कुराको समय आउनु पर्दो रहेछ । हो  अब त्यो  समय आइरहेछ ।  उनको समय आईरहेछ । यो मन हर्षित भै ‘रहेछ ।  हिलारीले   अमेरिकाको  राष्टपतिय  चुनावमा  उठने  घोषणा  सुन्ने  बितिकै  म उत्साहित  भएर  रमाएको थिएँ । मेरो असामान्य उत्साह देखेर मेरो श्रीमान र दुई  छोराहरु  म तिर हेरेर हाँसिरहेका थिए । उनीहरुले मेरो  राजनीतिप्रतिको  रुचिलाई  सजिलै  आंकलन  गरिरहेका  थिए ।

हिलारी विश्वले चिनेको एक नारी पात्र मात्र होइन, उनी  एक  जुझारु संघर्षशिल, करुणामय, क्षमाशिल  पात्र पनि  हुन् । कुनैपनि  व्यक्तिलाई  मनपराउनुको  कारण  विभिन्न हुन सक्छ । त्यो  मान्छे पिच्छे फरक हुञ्छ ।

मेरो सवालमा मैले हिलारीलाई यसकारणले मन पराउंछु कि उनी राजनीतिकचेत भएकी प्रेमभावयुक्त हृदय भएकी साथै क्षमा  र त्यागकी खानीको रुपमा एक शक्तिशाली नारीको रुपमा म लिन्छु ।

राजनीति र नेत्रितो उस्तै उस्तै कुरा लागेपनि समग्रमा यी दुई फरक हुन् । राजनीति  भित्र सिद्दान्तका कुरा, पार्टीका  कुरा, पदका  कुरा, शक्तिका कुराहरु अनि कुटिल  चालबाजीका कुराहरु  आउछ । तर  नेत्रितो भित्र यी सबै  कुराहरुलाई अगुवाई गर्ने उत्कृस्ट क्षमताको  पनि कुरा आउछ। हिलारीसंग  नेत्रितोका  अधिकांश गुण भएको  जस्तो लाग्छ । किनभने  उनले  आफु  जुन  जुन पदमा  पुगेर  नेत्रितो  समालेकी थिइन् । ती पदहरुको  सफलतापुर्वक  सम्पन्न  गरेकी थिइन् । यधपी  उनकोपारिवारिक जीवनमा आएको उताव चढावलाइ पनि बडो गम्बिरतापुर्वक समाधान गरेकी थिइन्  ।

यद्धपी, पहिलो निर्वाचनमा उनले हार खानु परेपनि उनको आँट क्षमताले  कहिल्लै  हार खानु परेन । उनी संग एउटा यस्तो विस्वास  छ जसले अबको शक्तीशाली अमेरिकालाई हाँक्न चुनौती दिई रहेछ । त्यसैले उनले भनेकी छिन् -‘म राष्ट्रपति पदका लागि चुनाव लड्छु । हरेक दिनअमेरिकी जनताका लागि एक विश्वासिलो साथीको खाँचो छ । म त्यो साथी बन्न चाहन्छु । ‘

पुँजीवादी राष्ट्रहरुमा धनि र गरिबको खाडल टड्कारो रुपमा देखिनु स्वोभाबिकै  हो । उनी चाहन्छिन अब त्यो खाडल पुरिनुपर्छ । धनि  बर्गकोलागि मात्र आर्थिक लाभ  पुग्नु  हुदैन । गरिब  बर्गको  लागि  पनि  सहुलियत र सुबिधाहरु  पुरयाउन सक्नुपर्छ  भन्ने दृढ अठोटका  साथ आफुलाई राष्ट्रपतिय निर्वाचनमा लड्न दाबेदारका रुपमा लिएकी छिन् । अघिल्लो  निर्वाचनमा  बाराक ओबामासंग  हार्नु परेपनि  यसपल्ट उनका बिचार तथा अभियानलाई अमेरिकन जनताहरुले  राम्रोसंग  बुझ्ने  छन् । सम्मान गर्नेछन । अनि  सन्  २०१६  पछिको  अमेरिकाले एक नयाँ फड्को मार्ने छ जुनबिश्वलेनै उनको सफललताको कामना गरिरहेको छ ।